Immunoglobulina anty-D (Rho)
Terapia Lekami

Immunoglobulina anty-D (Rho)

Ten artykuł jest przeznaczony dla Medyczni profesjonaliści

Profesjonalne artykuły referencyjne są przeznaczone dla pracowników służby zdrowia. Są one pisane przez brytyjskich lekarzy i oparte na dowodach naukowych, brytyjskich i europejskich wytycznych. Możesz znaleźć Testy przesiewowe ciąży artykuł bardziej przydatny lub jeden z naszych innych artykuły zdrowotne.

Immunoglobulina anty-D (Rho)

  • Jaka dawka jest wymagana?
  • Wskazania
  • Przeciwwskazania
  • Specjalne środki ostrożności
  • Interakcje
  • Niekorzystne skutki

Rozwój przeciwciał anty-D ogólnie wynika z krwotoku płodowo-matczynego (FMH) występującego u kobiet ujemnych pod względem rezusa D (RhD), które niosą płód RhD-dodatni. W późniejszych ciążach przeciwciała anty-D mogą przenikać przez łożysko, powodując pogorszenie choroby hemolitycznej rezusa z każdą kolejną ciążą pozytywną pod względem rezusa.

Wszystkie kobiety ciężarne RhD-ujemne, które nie mają odporności anty-D, powinny otrzymać dodatkową rutynową profilaktykę immunoglobuliną anty-D (anty-D Ig) w trzecim trymestrze ciąży.[1]

Więcej informacji na temat etiologii, epidemiologii, prezentacji, badań i diagnostyki różnicowej znajduje się w oddzielnym artykule na temat Choroby hemolitycznej noworodka.

Przygotowania licencjonowane do użytku w Wielkiej Brytanii to:

  • D-GAM® (Bio Products Laboratory): dostępne jako fiolki 250, 500 i 1500 IU, wyłącznie do użytku domięśniowego.
  • Rhophylac® (ZLB Behring): dostępny jako 1500 IU napełniona strzykawka, do stosowania domięśniowego (IM) lub dożylnego (IV).

Jaka dawka jest wymagana?

W Wielkiej Brytanii zaleca się testowanie, aby określić wielkość FMH po dostarczeniu. Antykoagulowaną próbkę krwi pobiera się od podatnej matki po około 30-45 minutach po porodzie. Jeśli wynik wskazuje na bardzo dużą FMH, cytometrię przepływową można również wykorzystać do dokładnego określenia ilości:

  • 500 jm anty-D Ig IM neutralizuje FMH do 4 ml (99% kobiet).
  • Dla każdego mililitra powyżej 4 ml zwykle wymagane jest 125 mikrogramów dodatkowego anty-D Ig.
  • W przypadkach dużego FMH, a zwłaszcza jeśli FMH przekracza 100 ml, należy rozważyć odpowiedni preparat IV Ig anty-D.
  • Minimalna zalecana dawka anty-D Ig poniżej 20+0 tygodnie ciąży to 250 jm.
  • Minimalna dawka na 20+0 tygodnie ciąży i powyżej wynosi 500 jm.

Wskazania

Po zdarzeniach potencjalnie uczulających zaleca się, aby anty-D Ig podawać jak najszybciej i zawsze w ciągu 72 godzin od zdarzenia.[2]Jeżeli, wyjątkowo, termin ten nie został dotrzymany, można zaoferować pewną ochronę, jeśli anty-D Ig podawany jest do 10 dni po zdarzeniu uczulającym.

Potencjalne zdarzenia uczulające w ciąży

Potencjalne zdarzenia uwrażliwiające obejmują:

  • Inwazyjna diagnostyka prenatalna - np. Amniopunkcja, przewlekła biopsja kosmków.
  • Krwotok przedporodowy.
  • Zewnętrzna wersja głowowa płodu (w tym próba).
  • Ciąża pozamaciczna.
  • Ewakuacja ciąży trzonowej.
  • Śmierć wewnątrzmaciczna i martwe urodzenie.
  • Procedury wewnątrzmaciczne (np. Wprowadzenie przetoki, zmniejszenie zarodka).
  • Poronienie lub groźne poronienie po 12 tygodniach ciąży.
  • Terapeutyczne zakończenie ciąży.
  • Poród - normalne, instrumentalne lub cesarskie.

Potencjalnie uczulające zdarzenia w ciążach trwających krócej niż 12 tygodni ciąży[2]

  • Anty-D Ig nie jest wymagany do spontanicznego poronienia przed 12 rokiem życia+0 tygodni ciąży, chyba że istnieje instrumentacja lub ewakuacja medyczna macicy.
  • W ciążach <12 tygodni ciąży profilaktyka anty-Ig jest wskazana tylko po ciąży pozamacicznej, ciąży trzonowej, przerwaniu ciąży terapeutycznej oraz w przypadku krwawienia z macicy, gdy jest to powtarzane, ciężkie lub związane z bólem brzucha.
  • 250 jm anty-D Ig zazwyczaj podaje się w ciągu 72 godzin od zdarzenia.
  • W celu określenia lub potwierdzenia grupy RhD i sprawdzenia obecności immunologicznego anty-D w tych przypadkach należy wykonać grupę krwi matki i badanie przeciwciał.
  • Test na FMH nie jest wymagany.
  • Anty-D Ig należy podawać wszystkim kobietom, które mają ciążę pozamaciczną lub przerwanie ciąży, niezależnie od metody postępowania.
  • NB: Wytyczne Narodowego Instytutu Doskonałości Zdrowia i Opieki (NICE) faktycznie zalecają nie oferowanie Ig anty-D, jeśli ciąża pozamaciczna jest leczona medycznie; nie ma jednak wyraźnych dowodów na poparcie tego.[3]

Potencjalnie uczulające zdarzenia w ciążach trwających od 12 tygodni do mniej niż 20 tygodni ciąży[2]

  • W przypadku potencjalnie uczulających zdarzeń pomiędzy 12 a 20 tygodniem ciąży, dawkę 250 jm należy podać w ciągu 72 godzin od zdarzenia.
  • Kobiety z ujemnym wynikiem RhD, u których występuje ciągłe krwawienie z macicy między 12 a 20 tygodniem ciąży, powinny otrzymywać co najmniej 250 jm anty-D Ig, w co najmniej sześciotygodniowych odstępach.
  • W celu określenia lub potwierdzenia grupy RhD i sprawdzenia obecności immunologicznego anty-D w tych przypadkach należy wykonać grupę krwi matki i badanie przeciwciał.
  • Jeśli zidentyfikowano anty-D, należy uzyskać dalszą historię i podjąć badania w celu ustalenia, czy jest ono odporne lub pasywne. Jeśli nie jest to jasne, kobietom należy zaproponować profilaktykę anty-D, ponieważ należy założyć, że jest pasywna.
  • Test na FMH nie jest wymagany.

Potencjalnie uwrażliwiające wydarzenia w ciążach trwających ponad 20 tygodni ciąży[2]

  • W przypadku zdarzeń potencjalnie uczulających między 20 tygodniem ciąży a terminem, w ciągu 72 godzin od zdarzenia należy podać dawkę 500 jm.
  • W celu określenia lub potwierdzenia grupy RhD i sprawdzenia obecności immunologicznego anty-D w tych przypadkach należy wykonać grupę krwi matki i badanie przeciwciał.
  • Jeśli zidentyfikowano anty-D, należy uzyskać dalszą historię i podjąć badania w celu ustalenia, czy jest ono odporne lub pasywne. Jeśli nie jest to jasne, kobietom należy zaproponować profilaktykę anty-D, ponieważ należy założyć, że jest pasywna.
  • Test FMH jest wymagany do wykrycia komórek płodowych w krążeniu matczynym i, jeśli jest obecny, do oszacowania objętości FMH, aby umożliwić obliczenie dodatkowych dawek anty-D wymaganych do oczyszczenia komórek płodowych.
  • W przypadku wykrycia FMH> 4 ml wymagane są próbki kontrolne po 48 godzinach od podania IV dawki anty-D lub 72 godziny po podaniu dawki IM w celu sprawdzenia klirensu komórek płodowych.
  • Kobiety, które mają ciągłe krwawienie z macicy, które jest tym samym zdarzeniem uczulającym, powinny otrzymać minimalną dawkę 500 jm w odstępach sześciotygodniowych. Ocena FMH powinna być przeprowadzana w dwutygodniowych odstępach. Dodatkowe anty-D należy podać w celu pokrycia objętości FMH.
  • Jeśli pojawią się nowe objawy wskazujące na dodatkowe działanie uczulające, należy podać dodatkową dawkę 500 IU anty-D Ig.

Testy labolatoryjne

Rutynowy program profilaktyki przedporodowej anty-D (RAADP)
Rutynowa profilaktyka jest oddzielona od tej podawanej po potencjalnie uczulających zdarzeniach, jak wyżej, lub zagrożeniach dla ciąży. Nie jest on oferowany kobietom, które zostały już uczulone. Ma na celu ochronę kobiet, gdy uczulenie jest „ciche”. Występuje to częściej w miarę postępu ciąży i uważa się, że w trzecim trymestrze wynosi około 45%.

Próbkę należy pobrać do rutynowej 28-tygodniowej grupy krwi i ekranu przeciwciał przed podaniem RAADP. Jeśli zidentyfikowano anty-D, należy uzyskać dalszą historię i podjąć badania w celu ustalenia, czy jest ono odporne lub pasywne. Jeśli nie jest to jasne, kobietom należy zaproponować profilaktykę anty-D, ponieważ należy założyć, że jest pasywna.

Istnieją dwa schematy o podobnej skuteczności: dwie dawki 500 jm anty-D Ig w 28 i 34 tygodniu ciąży lub pojedyncza dawka 1500 jm w 28 tygodniu ciąży. NICE zaleca stosowanie preparatu o najniższym koszcie nabycia.[1]

Jeśli program rutynowy zostanie odrzucony (być może z powodów religijnych lub dlatego, że kobieta zamierza być sterylizowana po tej ciąży), należy wykonać badanie przesiewowe przeciwciał w momencie rezerwacji i po 28 tygodniach ciąży, aby zidentyfikować uczulenie. Kobieta może być pewna, że ​​uczulenie występujące w trzecim trymestrze ciąży prawdopodobnie nie spowoduje istotnych problemów płodowych w tej ciąży.

Stwierdzono, że możliwe jest wykrycie stanu płodowego RhD za pomocą nieinwazyjnej metody z krążenia matczynego.[4]W przyszłości może to być dostępne, co pozwoli uniknąć niepotrzebnych badań i podawania anty-D Ig u niektórych kobiet.

Profilaktyka poporodowa

Po teście Kleihauera, co najmniej 500 jm anty-D należy podać każdej nieuczulonej kobiecie RhD-ujemnej, w ciągu 72 godzin od podania niemowlęcia z rezusami. Jeśli ciąża jest martwa (i nie można pobrać próbki od dziecka), należy podać anty-D.

Testy FMH powinny być przeprowadzane na wszystkich kobietach RhD-ujemnych dostarczających niemowlęta RhD-dodatnie, aby określić, czy wymagane są dodatkowe dawki anty-D Ig.

Przeciwwskazania

Reakcje alergiczne są bardzo rzadkie, ale może wystąpić ciężka nadwrażliwość, w tym anafilaksja.[5]Nadwrażliwość na którykolwiek ze składników w przeszłości jest przeciwwskazaniem.

Specjalne środki ostrożności

  • Pacjent powinien być obserwowany przez dwadzieścia minut po wstrzyknięciu, aby wykluczyć rozwój reakcji anafilaktycznej.
  • Nazwę i numer partii należy zawsze rejestrować. W mało prawdopodobnym przypadku późniejszej identyfikacji zakażonej partii tego produktu krwiopochodnego można sprawdzić pacjenta.
  • Niektórzy producenci zalecają, aby leki takie jak adrenalina (epinefryna) były dostępne do natychmiastowego leczenia ostrych ciężkich reakcji nadwrażliwości.

Interakcje

  • Anty-D Ig może upośledzać odpowiedź immunologiczną na następujące szczepionki:
    • BCG
    • Grypa
    • MMR
    • Paraliż dziecięcy
    • Rotawirus
    • Ospa
    • Dur brzuszny
    • Varicella-zoster
    • Żółta gorączka
  • W przypadku tych szczepionek zaleca się podawanie szczepionek co najmniej trzy tygodnie przed lub trzy miesiące po podaniu anty-D Ig.
  • Jednakże szczepionkę MMR można podawać w okresie poporodowym za pomocą anty-D Ig, pod warunkiem, że stosuje się oddzielne strzykawki i produkty podaje się w różne kończyny.[6]

Niekorzystne skutki

  • Może wystąpić miejscowy ból i tkliwość. Można to ograniczyć, dzieląc większe dawki na kilka miejsc wstrzyknięcia.
  • Może wystąpić gorączka, złe samopoczucie, bóle głowy, reakcje skórne i dreszcze.
  • Rzadko zgłaszano nudności, wymioty, niedociśnienie i częstoskurcz.
  • Reakcje alergiczne lub anafilaktyczne mogą obejmować duszność i wstrząs. W przeszłości nie występowała nadwrażliwość na wcześniejsze wstrzyknięcie.

Czy ta informacja była przydatna? tak Nie

Dziękujemy, właśnie wysłaliśmy wiadomość e-mail z ankietą, aby potwierdzić Twoje preferencje.

Dalsze czytanie i referencje

  1. Rutynowa przedporodowa profilaktyka anty-D dla kobiet z ujemnym wynikiem rezusu D; Wytyczne dotyczące oceny technologii NICE, sierpień 2008 r

  2. Wytyczne BCSH dotyczące stosowania immunoglobuliny anty-D do zapobiegania chorobie hemolitycznej płodu i noworodka; British Committee for Standards in Hematology (styczeń 2014)

  3. Ciąża pozamaciczna i poronienie: diagnoza i wstępne leczenie; Wytyczne kliniczne NICE (grudzień 2012 r.)

  4. Gonenc G, Isci H, Yigiter AB, i in; Nieinwazyjna diagnostyka prenatalna płodu RhD za pomocą wolnego DNA płodu. Clin Exp Obstet Gynecol. 201542 (3): 344-6.

  5. Rutkowski K, Nasser SM; Postępowanie w reakcjach nadwrażliwości na preparaty immunoglobulin anty-D. Alergia. 2014 Nov69 (11): 1560-3. doi: 10.1111 / all.12494. Epub 2014 15 września.

  6. British National Formulary (BNF); NICE Evidence Services (tylko w Wielkiej Brytanii)

Nebiwolol - beta-bloker Nebilet

E. Coli VTEC O157