Spondyloza szyjna

Spondyloza szyjna

Ten artykuł jest przeznaczony dla Medyczni profesjonaliści

Profesjonalne artykuły referencyjne są przeznaczone dla pracowników służby zdrowia. Są one pisane przez brytyjskich lekarzy i oparte na dowodach naukowych, brytyjskich i europejskich wytycznych. Możesz znaleźć Spondyloza szyjna artykuł bardziej przydatny lub jeden z naszych innych artykuły zdrowotne.

Spondyloza szyjna

  • Epidemiologia
  • Prezentacja
  • Diagnostyka różnicowa
  • Dochodzenia
  • Zarządzanie
  • Rokowanie

Spondyloza szyjki macicy to przewlekłe zwyrodnienie dysku szyjki macicy z przepukliną materiału krążkowego, zwapnieniem i wyrostkami osteofitycznymi.

Po bólu pleców najczęstszą przyczyną konsultacji w podstawowej opiece zdrowotnej na całym świecie jest prosty ból szyi (ból zmieniający się w czasie i związany z aktywnością). Podobnie jak w przypadku zwykłego bólu pleców, ma on wieloczynnikowe pochodzenie, co odzwierciedla słabą postawę, napięcie mięśni oraz aktywność sportową i zawodową, a także czynniki psychologiczne. Spondyloza szyjna niewątpliwie przyczynia się do tego obciążenia, ale może również powodować:

  • Radikulopatia spowodowana uciskiem, rozciąganiem lub kątowaniem korzeni nerwów szyjnych.
  • Mielopatia spowodowana uciskiem, upośledzony dopływ krwi lub nawracające drobne urazy przewodu.

Epidemiologia[1]

  • Ból szyi jest jedną z najczęstszych dolegliwości mięśniowo-szkieletowych. Około dwie trzecie populacji doświadczy bólu szyi w pewnym momencie swojego życia.
  • Kobiety są nieco bardziej dotknięte niż mężczyźni[2].
  • Problemy zaczynają się wcześniej u mężczyzn.
  • Częstość występowania wzrasta wraz z wiekiem u mężczyzn i kobiet i jest najwyższa w grupie wiekowej od 50 do 59 lat.
  • Częstość występowania bólu szyi w praktyce ogólnej szacuje się na 18-23 na 1000 zarejestrowanych pacjentów rocznie.
  • Odsetek osób, u których ból szyi staje się przewlekły, generalnie wynosi około 10%.
  • Wyniki badań rentgenowskich sugerują, że większość mężczyzn w wieku powyżej 50 lat i kobiet w wieku powyżej 60 lat ma dowody na zmiany zwyrodnieniowe kręgosłupa szyjnego. Granica między normalnym starzeniem się a procesem chorobowym jest trudna do zdefiniowania[3].

Prezentacja

Objawy

  • Ból szyjki wzrósł w wyniku ruchu.
  • Wskazany ból (potylica, między łopatkami, kończynami górnymi).
  • Ból retro-oczodołowy lub czasowy (od C1 do C2).
  • Sztywność szyjna - odwracalna lub nieodwracalna.
  • Niejasne drętwienie, mrowienie lub osłabienie kończyn górnych.
  • Słaba równowaga.

Znaki

  • Ograniczony zakres ruchu (zgięcie do przodu, wydłużenie do tyłu, zgięcie boczne i obrót do obu stron).
  • Niewielkie zmiany neurologiczne, takie jak odwrócone szarpnięcia supinatora (chyba że powikłane są mielopatią lub radikulopatią).
  • Słabo zlokalizowana tkliwość.

Radikulopatia[4]

Podejrzewa się, że występuje ból jednostronny w okolicy szyi, ramion lub ramion zbliżony do dermatomu. Mogą towarzyszyć zmiany w odczuciu lub osłabieniu w powiązanych mięśniach. NB: ból lub parestezje promieniujące do ramienia są niespecyficznym znakiem bólu korzeni nerwowych.

  • Może wystąpić asymetria postawy, gdy pacjent zgina głowę, aby zdekompresować korzeń nerwowy.
  • Ruch szyi może być ograniczony.
  • Podrażnienie opony twardej można wykazać za pomocą testu Spurlinga (zgięcie szyi w bok, obrót i nacisk na czubek głowy pacjenta) - typowy ból korzeniowy jest odtwarzany, jeśli wynik testu jest pozytywny.
  • Najczęściej dotknięte korzenie nerwów znajdują się między poziomami C5 do C7.
  • Objawy sensoryczne (bóle strzeleckie, drętwienie, przeczulica) są częstsze niż osłabienie.
  • Odruchy są zwykle zmniejszone na odpowiednim poziomie (biceps - C5 / C6, supinator - C5 / C6 lub triceps - C7).

Zobacz także oddzielne badanie neurologiczne artykułu górnych kończyn.

Funkcje „czerwonej flagi”[2, 4]

Pomagają one zidentyfikować małą liczbę pacjentów, którzy potrzebują pilnego badania. Ogólnie:
  • Wiek zachorowania <20 lub> 55 lat.
  • Słabość w więcej niż jednym miotomie.
  • Utrata czucia w więcej niż jednym dermatomie.
  • Nieuleczalny lub narastający ból.
Funkcje, które mogą sugerować złośliwość, infekcja lub zapalenie zawierać:
  • Gorączka, nocne poty.
  • Nieoczekiwana utrata wagi.
  • Historia zapalenia stawów, nowotworów złośliwych, zakażenia, gruźlicy, zakażenia HIV, uzależnienia od leków lub immunosupresji.
  • Rozdzierający ból.
  • Trudny nocny ból.
  • Limfadenopatia szyjna.
  • Wyjątkowa czułość na trzon kręgowy.
Cechy sugerujące a mielopatia zawierać:
  • Podstępny postęp.
  • Zakłócenie chodu +/- niezdarne ręce.
  • Utrata funkcji seksualnych, pęcherza moczowego lub jelit (często późny znak).
  • Znak Lhermitte'a (zgięcie szyi powoduje uczucie „porażenia prądem” promieniujące w dół kręgosłupa).
  • Obiektywny deficyt neurologiczny (objawy górnego neuronu ruchowego w nogach (np. Podnoszące się podeszwy, hiperrefleksja, klonus, spastyczność); dolne objawy neuronu ruchowego w ramionach (np. Zanik / pęcznienie, hiporefleksja).
  • Zmiany sensoryczne są zmienne, z utratą wibracji i wyczuciem pozycji stawu widoczniej wyraźniej w rękach niż w stopach.
Inne ważne funkcje ostrzegania to:
  • Historia lub czynniki ryzyka osteoporozy.
  • Historia niedawnego gwałtownego urazu lub upadku z wysokości (zauważ, że nawet drobne urazy mogą być znaczące u osób z osteoporozą).
  • Historia chirurgii szyi.
  • Zawroty głowy podczas poruszania szyją; ataki kropli (sugerujące chorobę naczyniową).

Diagnostyka różnicowa

  • Inne niespecyficzne zmiany bólowe szyi - np. Ostre napięcie szyi, ból szyi posturalnej lub uraz kręgosłupa szyjnego.
  • Nowotwory - guzy pierwotne, wtórne złogi lub szpiczak.
  • Zakażenia - np. Zapalenie szpiku lub gruźlica.
  • Zmiany mechaniczne - wypadanie dysku.
  • Fibromialgia.
  • Psychogenny ból szyi.
  • Choroba zapalna - np. Reumatoidalne zapalenie stawów.
  • Choroby metaboliczne - np. Choroba Pageta kości, osteoporoza.

Dochodzenia

Większość pacjentów nie wymaga dalszego badania, a diagnoza jest przeprowadzana wyłącznie na podstawie danych klinicznych.

  • Zwykłe zdjęcie rentgenowskie kręgosłupa szyjnego pokazujące tworzenie się osteofitów, zwężenie przestrzeni krążków z wkroczeniem perforacji międzykręgowych. Nie jest to diagnostyczne, ponieważ wyniki te są częste u normalnych pacjentów w średnim wieku.
  • Pacjenci z zaburzeniami neurologicznymi będą potrzebowali obrazowania metodą rezonansu magnetycznego (MRI) kręgosłupa szyjnego we wczesnym stadium, zwłaszcza jeśli mają postępującą mielopatię, radikulopatię lub trudny do opanowania ból.

Zarządzanie

Niewiele jest wiarygodnych dowodów na poparcie wielu powszechnie stosowanych metod leczenia. Większość lekarzy rodzinnych stosuje strategię „czekaj i zobacz”, oczekując korzystnego naturalnego kursu wspieranego przez leki lub skierowania do fizjoterapeuty[1].

Ogólne środki[5]

  • Przez pierwsze 3-4 tygodnie upewnij się, że ból szyi jest powszechny i ​​prawdopodobnie ustąpi.
  • Pacjentowi należy doradzić, aby był aktywny, zachowywał normalną aktywność i unikał stosowania kołnierza szyjnego.
  • Jednak w jednym badaniu pacjentów z niedawną radikulopatią szyjną stwierdzono, że półtwardy kołnierz szyjny i odpoczynek przez trzy do sześciu tygodni lub fizjoterapia z towarzyszącymi ćwiczeniami domowymi przez sześć tygodni zmniejszyły ból szyi i ramion znacznie w porównaniu z oczekiwaniem i zobaczeniem polityki w wczesna faza radikulopatii szyjnej[6].
  • Zdecydowanie zniechęcaj do przedłużającej się nieobecności w pracy.
  • Odradzaj prowadzenie pojazdu, jeśli zakres ruchu szyi jest ograniczony.
  • Pacjentom należy zalecić używanie tylko jednej twardej poduszki w nocy.
  • Określenie i uwzględnienie czynników psychospołecznych, które zwiększają ryzyko przewlekłości i niepełnosprawności - np. Leżące u podstaw obawy dotyczące bólu szyi, nierealistyczne oczekiwania dotyczące leczenia, zaburzenia zachowania choroby, zaburzenia nastroju.
  • Podobnie, identyfikuj i rozwiązuj związane z miejscem pracy ryzyko rozwoju bólu szyi. Udzielanie porad posturalnych na temat codziennych czynności, pracy i hobby może być pomocne dla niektórych pacjentów.
  • Tam, gdzie objawy są dłuższe (4-12 tygodni), należy skorzystać z fizjoterapii w ramach strategii leczenia multimodalnego (patrz „Mechaniczne” poniżej) i rozważyć skierowanie do psychologa lub lekarza medycyny pracy.
  • W przypadku, gdy objawy stają się przewlekłe (> 12 tygodni), kontynuuj badanie czynników psychospołecznych, rozważ skierowanie do kliniki bólu lub, jeśli występują objawy korzenia nerwu, rozważ skierowanie na ocenę w celu interwencji chirurgicznej.

Mechaniczny

  • Manipulacja[7]:
    • Chociaż można znaleźć wsparcie w stosowaniu manipulacji klatki piersiowej w porównaniu z kontrolą bólu szyi, funkcji i jakości życia, wyniki manipulacji szyjki macicy i mobilizacji w porównaniu z kontrolą są nieliczne i zróżnicowane.
    • Wyniki sugerują, że manipulacja i mobilizacja dają podobne wyniki dla każdego wyniku w obserwacji bezpośredniej / krótkiej / pośredniej.
    • Wielokrotne sesje manipulacji szyjką macicy mogą zapewnić lepszą ulgę w bólu i poprawę funkcjonalną niż niektóre leki w obserwacji bezpośredniej / pośredniej / długoterminowej.
    • Istnieje ryzyko wystąpienia bardzo rzadkich, ale poważnych działań niepożądanych w celu manipulacji - np. Rozwarstwienie tętnicze, mielopatia, wyciskanie krążków kręgowych i krwiak nadtwardówkowy[8].
  • Joga, metoda Pilates i technika Alexandra poprawiają postawę szyi, ale ich wartość w leczeniu bólu szyi jest niepewna.
  • Nie znaleziono dowodów wysokiej jakości na korzyść ćwiczeń na szyję w przypadku mechanicznych zaburzeń szyi, co wskazuje, że nadal nie ma pewności co do skuteczności ćwiczeń na ból szyi. Korzystanie z określonych ćwiczeń wzmacniających w ramach rutynowej praktyki w przypadku przewlekłego bólu szyi, szyjkowego bólu głowy i radikulopatii może być korzystne[9].
  • Istnieją umiarkowane dowody, że akupunktura zmniejsza ból szyi bardziej niż pozorowane zabiegi[10].
  • Nie ma jednoznacznych dowodów na skuteczność trakcji w porównaniu z szeregiem innych terapii u pacjentów z przewlekłym bólem szyi[11].

Farmakologiczny

  • Gdy ból jest silny, leki przeciwbólowe i przeciwzapalne są szeroko stosowane, pomimo dowodów na brak wyraźnych korzyści[12].
  • Niskie dawki trójpierścieniowych leków przeciwdepresyjnych, takich jak amitryptylina 10-30 mg na dobę, są również stosowane w przypadkach, gdy ból nie reaguje na standardowe leki przeciwbólowe[2].

Chirurgiczny

Wskazania do zabiegu obejmują:

  • Postępujące deficyty neurologiczne.
  • Udokumentowana kompresja korzenia nerwu szyjnego, rdzenia kręgowego lub obu.
  • Trudny ból.

Jednak wynik operacji dekompresyjnej jest często rozczarowujący, zwłaszcza w przypadku mielopatii komplikującej spondylozę szyjną. Podczas gdy postęp deficytu neurologicznego może być spowolniony przez operację, utracona funkcja może nie powrócić do normy lub objawy mogą postępować w późniejszym terminie. Słabe wyniki po operacji mogą odzwierciedlać nieodwracalne uszkodzenie szyjki macicy lub pogorszenie zaopatrzenia przewodu w przewód[2].

W przeglądzie Cochrane stwierdzono, że obecnie nie ma wystarczających dowodów, aby ustalić, czy korzyści wynikające z zabiegu chirurgicznego są przeważone przez korzyści, takie jak szybsze złagodzenie bólu i słabe dowody, że pacjenci chirurgiczni nie radzą sobie lepiej niż osoby otrzymujące leczenie zachowawcze w dłuższej perspektywie[13].

Wstrzyknięcie nadtwardówkowe w okolicy szyjki macicy jest skuteczne w leczeniu przewlekłego bólu opornego na szyjkę macicy, ale jest bardziej inwazyjne niż w okolicy lędźwiowej[14].

Rokowanie

Spondyloza szyjna postępuje powoli. Jest to przewlekła niepełnosprawność stawów, zwłaszcza gdy wiąże się z kompresją neuronów. Jednak większość z ostrym bólem szyi dobrze sobie radzi.

Badanie holenderskie wykazało, że rok po konsultacjach z podstawową opieką medyczną nad tym problemem[15]:

  • Około trzy czwarte jest „znacznie ulepszonych”.
  • Jednak niespełna połowa nadal miała pewne ciągłe objawy.
  • Ponad połowa osób, które nie pracowały po raz pierwszy, wróciła do pracy w ciągu tygodnia.
  • Porada lekarza rodzinnego, aby „poczekać i zobaczyć” była związana z wyższym wskaźnikiem powrotu do zdrowia niż skierowanie do fizjoterapii lub specjalisty.

Najlepszymi predyktorami niekorzystnego wyniku po roku od wystąpienia bólu szyi są nasilenie początkowego bólu i towarzyszące mu bóle pleców[16]. Około 10% osób dotkniętych chorobą rozwija przewlekły ból szyi, chociaż liczba ta jest znacznie wyższa w niektórych badaniach.

Czy ta informacja była przydatna? tak Nie

Dziękujemy, właśnie wysłaliśmy wiadomość e-mail z ankietą, aby potwierdzić Twoje preferencje.

Dalsze czytanie i referencje

  1. Vos C, Verhagen A, Passchier J, et al; Postępowanie w ostrym bólu szyi w praktyce ogólnej: badanie prospektywne. Br J Gen Pract. 2007 Jan57 (534): 23-8.

  2. Binder AI; Ból kręgosłupa szyjnego i szyi. BMJ. 2007 Mar 10334 (7592): 527-31.

  3. Okada E, Matsumoto M, Ichihara D, et al; Starzenie się kręgosłupa szyjnego u zdrowych ochotników: 10-letnie badanie podłużnego rezonansu magnetycznego. Kręgosłup (Phila Pa 1976). 134 kwietnia 2009 (7): 706-12.

  4. Ból szyi - radikulopatia szyjna; NICE CKS, kwiecień 2015 (tylko w Wielkiej Brytanii)

  5. Ból szyi - niespecyficzny; NICE CKS, kwiecień 2015 (tylko w Wielkiej Brytanii)

  6. Kuijper B, Tans JT, Beelen A i in; Kołnierz szyjny lub fizjoterapia w porównaniu z oczekiwaniem i patrz polityka dotycząca niedawnego wystąpienia radikulopatii szyjnej: badanie randomizowane. BMJ. 2009 Oct 7339: b3883. doi: 10.1136 / bmj.b3883.

  7. Gross A, Langevin P, Burnie SJ i in; Manipulacja i mobilizacja bólu szyi kontrastowały z nieaktywną kontrolą lub innym aktywnym leczeniem. Cochrane Database Syst Rev. 2015 23 września (9): CD004249. doi: 10.1002 / 14651858.CD004249.pub4.

  8. Gouveia LO, Castanho P, Ferreira JJ; Bezpieczeństwo interwencji chiropraktycznych: przegląd systematyczny. Kręgosłup (Phila Pa 1976). 15 maja 2009 r. (11): E405-13. doi: 10.1097 / BRS.0b013e3181a16d63.

  9. Gross A, Kay TM, Paquin JP, et al; Ćwiczenia na mechaniczne zaburzenia szyi. Cochrane Database Syst Rev. 2015 Jan 281: CD004250. doi: 10.1002 / 14651858.CD004250.pub5.

  10. Trinh K, Graham N, Irnich D, i in; Akupunktura na zaburzenia szyi. Cochrane Database Syst Rev. 4 maja (5): CD004870. doi: 10.1002 / 14651858.CD004870.pub4.

  11. Graham N, Gross A, Goldsmith CH, et al; Mechaniczna trakcja na ból szyi z lub bez radikulopatii. Cochrane Database Syst Rev. 16 lipca (3): CD006408.

  12. Peloso P, Gross A, Haines T, i in; Terapie lecznicze i iniekcyjne do mechanicznych zaburzeń szyi. Cochrane Database Syst Rev. 18 lipca 2007 (3): CD000319.

  13. Nikolaidis I, Fouyas IP, Sandercock PA, et al; Operacja radikulopatii szyjnej lub mielopatii. Cochrane Database Syst Rev. 20 stycznia 2010 (1): CD001466.

  14. Benyamin RM, Singh V, Parr AT i in; Systematyczny przegląd skuteczności znieczulenia zewnątrzoponowego szyjki macicy w leczeniu przewlekłego bólu szyi. Lekarz bólu. 2009 Jan-Feb12 (1): 137-57.

  15. Vos CJ, Verhagen AP, Passchier J, et al; Przebieg kliniczny i czynniki prognostyczne w ostrym bólu szyi: wstępne badanie kohortowe w praktyce ogólnej. Pain Med. 2008 Jul-Aug9 (5): 572-80. Epub 2008 czerwiec 28.

  16. Hoving JL, de Vet HC, Twisk JW, et al; Czynniki prognostyczne bólu szyi w praktyce ogólnej. Ból. 2004 Aug110 (3): 639-45.

Toxocariasis

Kobiece zaburzenia seksualne