Paluch koślawy

Paluch koślawy

Ten artykuł jest przeznaczony dla Medyczni profesjonaliści

Profesjonalne artykuły referencyjne są przeznaczone dla pracowników służby zdrowia. Są one pisane przez brytyjskich lekarzy i oparte na dowodach naukowych, brytyjskich i europejskich wytycznych. Możesz znaleźć Bunions artykuł bardziej przydatny lub jeden z naszych innych artykuły zdrowotne.

Paluch koślawy

  • Patofizjologia
  • Epidemiologia
  • Prezentacja
  • Dochodzenia
  • Diagnostyka różnicowa
  • Zarządzanie
  • Komplikacje
  • Rokowanie
  • Zapobieganie

Synonimy: hallux abductovalgus, bunion

Palucha koślawego opisuje boczne odchylenie wielkiego palca, aby spowodować koślawość pierwszego stawu śródstopno-paliczkowego (MTP); jest powszechnie znany jako bolący guz. Odchylenie większe niż 15 ° uważane jest za nieprawidłowe. To odchylenie zaburza biomechanikę stopy. Może powodować podwichnięcie pierwszego stawu MTP, a wielki palec może nawet pokrywać się z drugim palcem.

Boczne podścielenie powoduje ekspansję na głowie śródstopia (pęcznienie), po której następuje rozwój wypełnionej płynem torebki. Staje się to bolesne, gdy ociera się o but.

Patofizjologia

Pomocne jest rozważenie tego, ponieważ korekta czynników biomechanicznych może zapobiec nadmiernej pronacji i progresji deformacji:

  • Podczas chodzenia hallux i cyfry pozostają równoległe do długiej osi stopy. Dzieje się tak na ogół niezależnie od tego, w jaki sposób jest przodek przodka.
  • Ściągnięcie ścięgien połączonego adduktora, ścięgna prostownika długiego i zginacza długiego ścięgna zapewnia, że ​​paluch i cyfry pozostają równoległe.
  • Przemieszczenie złącza daje przewagę mechaniczną ścięgien, co powoduje dalsze przesunięcie złącza. W takim przypadku powstaje napięcie na środkowym aspekcie stawu (z kompresją boczną).
  • Napięcie przyśrodkowe powoduje, że więzadła ciągną się i powodują proliferację kości na grzbietowo-przyśrodkowym aspekcie pierwszej głowy śródstopia.
  • Napięcie boczne powoduje, że aparat sezamoidalny przykleja się w pozycji przemieszczonej bocznie.
  • Przebudowa zachodzi poprzecznie i przyśrodkowo, co wpływa na chrząstkę stawową.

Epidemiologia

  • Bunions są powszechne, ale dokładna częstość występowania bunions jest trudna do ustalenia. Są znane jako najczęstszy problem przodostopia u dorosłych[1]. Jedno z badań przeprowadzonych w Wielkiej Brytanii wykazało częstość występowania 28,4% u dorosłych[2]. W dużym przeglądzie systemowym i metaanalizie stwierdzono duże różnice w zgłaszanej częstości występowania, ale zbiorcze szacunki częstości występowania wynosiły 23% u dorosłych w wieku 18-65 lat i 35,7% u osób w wieku powyżej 65 lat[3].
  • Często istnieje znacząca historia rodziny[4].
  • Kobiety są częściej dotknięte chorobą niż mężczyźni.
  • Częstość występowania i częstość występowania jest mniejsza u dzieci i wzrasta wraz z wiekiem.

Ponieważ czynniki ryzyka wpływają na obie stopy, stan jest zazwyczaj obustronny, chociaż może być bardziej zaznaczony po jednej stronie niż po drugiej.

Czynniki ryzyka[1, 4, 5]

Prawdopodobnie przyczyna jest wieloczynnikowa. Stwierdzono, że wiele czynników ryzyka wiąże się z paluchem koślawym:

  • Obuwie. Istnieje znaczący związek z noszeniem obcisłych lub na wysokim obcasie butów[6]. Jednakże stan ten może rozwinąć się u osób, które nigdy nie nosiły takiego obuwia i obuwia, nie jest zwykle czynnikiem w młodzieńczym paluchu koślawym. Nie wszyscy ludzie noszący wysokie obcasy rozwijają palucha koślawego.
  • Genetyczne predyspozycje.
  • Płeć. Występuje większa częstość palucha koślawego u kobiet. Obuwie może to tłumaczyć.
  • Nieprawidłowości stopy:
    • Pes planus (płaskie stopy).
    • Hipermobilność.
    • Przykurcz ścięgna Achillesa.
  • Zmiana pozycji spowodowana warunkami nerwowo-mięśniowymi, takimi jak:
    • Uderzenie.
    • Porażenie mózgowe.
    • Stwardnienie rozsiane.
    • Zespół Charcot-Marie-Tooth.
  • Warunki ogólnoustrojowe powodujące wiotkość więzadła:
    • Zespół Marfana.
    • Zespół Ehlersa-Danlosa.
    • Reumatoidalne zapalenie stawów.
    • Dna.
    • Artropatia łuszczycowa.
  • Niektóre czynności, które mogą wywierać większą siłę na przodostopie:
    • Taniec baletowy. Słabe skojarzenie z tańcem baletowym. Tancerze narażają się na stres w pierwszym stawie MTP, ale jest mało prawdopodobne, aby taniec powodował bunions[7].
    • Wspinaczka skałkowa[8].

Prezentacja

Prezentacja jest zwykle wynikiem bólu, chociaż stan jest również brzydki. Ból jest zwykle postępujący i może występować przez wiele lat. Częstotliwość lub czas trwania bólu może ostatnio wzrastać, a aktywność może nasilać ból.

Historia

  • Pacjent może wykazywać głęboki lub ostry ból w paluchowym stawie MTP podczas chodzenia i mieć zaostrzenie podczas określonych czynności. Sugeruje to zwyrodnienie chrząstki dostawowej.
  • Ból głowy kości śródstopia może być bolesny z powodu podrażnienia przez buty. Może wystąpić niedawny wzrost wielkości deformacji lub guzka przyśrodkowego.
  • Zapytaj o ograniczenie aktywności fizycznej lub codziennego życia, aby zrozumieć dotkliwość bólu. Zapytaj, co łagodzi ból. Może to być po prostu usunięcie butów.
  • Może wystąpić historia urazu lub zapalenia stawów.
  • Rzadszym objawem jest palący ból lub mrowienie w grzbietowej części guzka, co wskazuje na uwięzienie zapalenia nerwu przyśrodkowego grzbietowego nerwu skórnego.
  • Pacjent może również opisywać objawy spowodowane zniekształceniem, takie jak bolesne nakładanie się drugiego palca stopy, rogowacenie międzypalcowe lub owrzodzenie do śródstopia głowy bez skargi na deformację guzka.
  • Zapytaj o historię choroby cukrzycy, choroby naczyniowej lub neuropatii, ponieważ warunki te zwiększą ryzyko powikłań,

Badanie

Zbadaj stopę podczas noszenia ciężaru, chociaż większość badań będzie musiała zostać wykonana bez obciążania. Obserwuj pacjenta. Będzie to wskazywać na stopień bólu i trudności, jakie powoduje problem, i nieprawidłowy chód może wskazywać na czynnik lub przyczyniać się do tego stanu.

  • Zwróć uwagę na pozycję palucha w stosunku do pozostałych palców. Może to być nadrzędne, podszyte lub przylegające do następnego palca. Zniekształcenie stawu może wystąpić w więcej niż jednej płaszczyźnie.
  • Zwróć uwagę na środkową widoczność stawu. Rumień lub kaletka wskazują na nacisk butów i podrażnienie.
  • Zwróć uwagę na zakres ruchu złącza palucha MTP. Normalne zgięcie grzbietowe wynosi 65-75 ° z zgięciem podeszwowym mniejszym niż 15 °. Zwróć uwagę na obecność bólu, krepacji lub obu. Ból bez trzeszczenia sugeruje zapalenie błony maziowej.
  • Zwróć uwagę na wszelkie rogowacenie sugerujące nieprawidłowe tarcie w wyniku nieprawidłowego chodu.
  • Skojarzone deformacje mogą obejmować palce drugiej połowy młota i elastyczną lub sztywną płaską stopę. Niestabilność drugiej cyfry może pozwolić na szybszy postęp palucha koślawego, ponieważ nie jest on w stanie działać jako odpowiedni boczny przypór.
  • Z uwagą pacjenta stojącą:
    • Zwiększenie porwania palucha w płaszczyznach poprzecznych i czołowych.
    • Wzrost znaczenia medialnego.
    • Zmiana zgięcia grzbietowego stawu.

Zwróć także uwagę na ogólny stan skóry i pulsów obwodowych. Jeśli wystąpią objawy choroby naczyniowej lub neuropatii, zwiększy to ryzyko powikłań. Również, jeśli ma być rozważana operacja, konieczne jest, aby obwodowy przepływ krwi był odpowiedni do gojenia.

Dochodzenia

Zwykle diagnoza jest kliniczna, a badania nie są potrzebne. RTG pokaże stopień deformacji i może wskazywać na podwichnięcie stawu.

U starszego pacjenta, u którego rozważana jest operacja, wymagane są rutynowe badania w celu oceny przydatności do operacji.

Diagnostyka różnicowa[9]

  • Hallux rigidus (artretyzm stawu MTP).
  • Zapalenie pęcherza.
  • Złamania.
  • Dna.
  • Choroba reumatologiczna (np. Reumatoidalne zapalenie stawów).
  • Ból neuropatyczny (zwłaszcza cukrzyca).
  • Infekcja.

Zarządzanie[9]

Zarządzanie konserwatywne

Pacjenci powinni otrzymać odpowiednie informacje i porady dotyczące palucha koślawego. Porady powinny zawierać następujące informacje:

  • Zaleca się noszenie odpowiednich butów (buty na niskim obcasie, miękkie podeszwy z unikaniem obcisłych butów na wysokim obcasie).
  • Pomocne mogą być buty ze sznurowadłami lub regulowanym paskiem.
  • Wyjaśnij, że guzki mogą być progresywne i że zabiegi niechirurgiczne łagodzą objawy, ale nie ograniczają postępu.
  • Najważniejszym wskazaniem do zabiegu chirurgicznego jest ból, a nie deformacja, chociaż często pojawiają się obawy dotyczące wyglądu zdeformowanego stawu oraz obuwia, które należy nosić, aby to dostosować.

Konserwatywne środki, które mogą być pomocne, obejmują:

  • Środki przeciwbólowe, w tym niesteroidowe leki przeciwzapalne, mogą zmniejszyć ból i sprawić, że stan będzie bardziej znośny.
  • Podkładki pod guzek można kupić bez recepty i mogą one przynieść ulgę w objawach.
  • Opakowania z lodem, które mogą złagodzić ból.
  • Skierowanie do Podiatry na poradę dotyczącą obuwia i, w stosownych przypadkach, ortezy. Nie ma dobrych dowodów na to, że ortezy lub szyny nocne zapobiegają progresji, korygują deformację lub poprawiają mobilność; również wpływ na ulgę w bólu nie był długotrwały.

Jeśli dana osoba ma cukrzycę, skorzystaj z usługi opieki nad stopami cukrzycowymi.

Rozważ skierowanie na operację, jeśli powyższe środki nie złagodzą objawów.

Chirurgia

Wynik postępowania zachowawczego jest tak słaby, że operacja może być atrakcyjną opcją. Operacja może być opóźniona bez negatywnego wpływu na wynik końcowy.

Wskazania do operacji

  • Guz jest bolesny, nie reaguje na środki konserwatywne i pogarsza się.
  • Drugi palec jest dotknięty.
  • Ból lub trudności z obuwiem, zahamowanie aktywności lub stylu życia i związane z tym zaburzenia stóp, które mogą być spowodowane przez ten stan.

Przeciwwskazania do zabiegu operacyjnego

  • Choroba tętnic obwodowych.
  • Aktywna infekcja.
  • Aktywna osteoartropatia.
  • Septyczne zapalenie stawów.
  • Brak bólu lub deformacji.
  • Inne istotne schorzenia, zwłaszcza układu sercowo-naczyniowego lub oddechowego, które narażają osobę na ryzyko podczas zabiegu.

Powikłania operacji
Mogą one zależeć od procedury, ale mogą obejmować:

  • Opóźnione gojenie nacięcia,
  • Łagodna złośliwość lub brak związku,
  • Uszkodzenie nerwów,
  • Krwiak,
  • Awaria protezy,
  • Przemieszczenie osteotomii,
  • Opóźniona reakcja szwu,
  • Cellulitis,
  • Zapalenie szpiku,
  • Martwica naczyniowa,
  • Ograniczenie wspólnego ruchu,
  • Paluch zwyczajny,
  • Nawrót,
  • Ryzyko związane z każdą operacją, zwłaszcza jeśli pacjent jest w podeszłym wieku. Obejmuje to żylną chorobę zakrzepowo-zatorową.

Potencjał powikłań jest na tyle duży, że z przyczyn kosmetycznych nie należy brać pod uwagę operacji[10].

Opcje operacyjne[10]

Istnieje wiele opcji chirurgicznych, a wybór procedury zależy od dokładnego charakteru problemu. Ogólnie wybór zależy od ciężkości deformacji[11]. Nie określono jeszcze, które operacje są lepsze.

Można stosować różne stopnie osteotomii, zasadniczo w celu usunięcia wyrostka kostnego. W łagodnej deformacji wykonuje się pewien rodzaj dystalnej osteotomii śródstopia, podczas gdy w cięższej deformacji zaangażowana jest również osteotomia paliczkowa. Artroplastyka Kellera polega na stworzeniu elastycznego stawu poprzez wycięcie przyśrodkowej części głowy śródstopia wraz z niektórymi bliższymi paliczkami. Można rozważyć artrodezę (fuzję) stawu, szczególnie w przypadku ciężkiej deformacji, choroby zwyrodnieniowej stawów lub innych niepowodzeń[12]. Zastąpienie stawu może być opcją szczególnie tam, gdzie jest artretyczne; jest to jednak częściej zabieg dla palucha sztywnego.

Chirurgia małoinwazyjna stopniowo zyskuje na wiarygodności w literaturze, ale nie stała się jeszcze standardową praktyką w Wielkiej Brytanii[13, 14]. Wytyczne Krajowego Instytutu Doskonałości Zdrowia i Opieki (NICE) dotyczące technik minimalnego dostępu potwierdzają, że mniej inwazyjne techniki mogą być atrakcyjne dla pacjentów, ale wymagają dalszej oceny[15].

Komplikacje

Powikłania bunions obejmują:

  • Trudność ze znalezieniem obuwia do dopasowania.
  • Choroba zwyrodnieniowa stawów pierwszego stawu MTP.
  • Utrata mobilności i zwiększone ryzyko upadków u osób starszych.
  • Zapalenie nerwów lub uwięzienie nerwów.
  • Zachodzenie na siebie lub przyleganie do sąsiedniego palca.
  • Palce młota.
  • Exostoza stawu kolczystego.
  • Zapalenie pęcherza.
  • Owrzodzenie.
  • Stany zapalne, takie jak zapalenie kaletki lub zapalenie ścięgna pierwszej głowy śródstopia.

Rokowanie

Perspektywa jest bardzo zmienna, podobnie jak pacjentów leczonych. W związku z tym brakuje odpowiednich prób, aby porównać wyniki różnych form leczenia. W przeglądzie Cochrane z 2004 r. Znaleziono bardzo mało dobrych dowodów na to, aby ocenić leczenie zachowawcze lub operacyjne, a aktualizacja w 2009 r. Została wycofana[16].

Zapobieganie

Korekta czynników biomechanicznych może zapobiec nadmiernej pronacji i progresji deformacji. Rozsądne obuwie może pomóc w zapobieganiu powstawaniu guzków w niektórych, ale nie we wszystkich przypadkach.

Czy ta informacja była przydatna? tak Nie

Dziękujemy, wysłaliśmy e-mail z ankietą, aby potwierdzić Twoje preferencje.

Dalsze czytanie i referencje

  • Wymiana stawu śródstopno-paliczkowego w paluchu; Wytyczne dotyczące procedury interwencyjnej NICE, listopad 2005 r

  • Chirurgia palucha i koślawości; Podręcznik ortopedii Wheelessa

  • Nix SE, Vicenzino BT, Collins NJ, et al; Charakterystyka struktury stopy i obuwia związanego z paluchem koślawym: przegląd systematyczny. Chrząstka zwyrodnieniowa stawów. 2012 Oct20 (10): 1059-74. doi: 10.1016 / j.joca.2012.06.007. Epub 2012 5 lipca.

  • Hawke F, Burns J, Radford JA, et al; Wykonywane na zamówienie ortezy stóp do leczenia bólu stóp. Cochrane Database Syst Rev. 16 lipca (3): CD006801.

  1. Hecht PJ, Lin TJ; Palucha koślawego. Med Clin North Am. 2014 Mar98 (2): 227-32. doi: 10.1016 / j.mcna.2013.10.007. Epub 2013 8 grudnia.

  2. Roddy E, Zhang W, Doherty M; Częstość występowania i powiązania palucha koślawego w populacji podstawowej opieki zdrowotnej. Zapalenie stawów Wydzielina. 2008 Jun 1559 (6): 857-62. doi: 10.1002 / art.23709.

  3. Nix S, Smith M, Vicenzino B; Częstość występowania palucha koślawego w populacji ogólnej: przegląd systematyczny i metaanaliza. J Foot Ankle Res. 2010 września 273: 21. doi: 10.1186 / 1757-1146-3-21.

  4. Choa R, Sharp R, Mahtani KR; Palucha koślawego. BMJ. 2010 wrzesień 27341: c5130. doi: 10.1136 / bmj.c5130.

  5. Perera AM, Mason L, Stephens MM; Patogeneza palucha koślawego. J Bone Joint Surg Am. 2011 Sep 793 (17): 1650-61. doi: 10.2106 / JBJS.H.01630.

  6. Barnish MS, Barnish J; Buty na wysokim obcasie i urazy mięśniowo-szkieletowe: narracyjny przegląd systematyczny. BMJ Open. 2016 Jan 136 (1): e010053. doi: 10.1136 / bmjopen-2015-010053.

  7. Kennedy JG, Collumbier JA; Bunions in dancers. Clin Sports Med. 2008 Apr27 (2): 321-8. doi: 10.1016 / j.csm.2007.12.004.

  8. Schoffl V, Kupper T; Urazy stóp u alpinistów. Świat J Orthop. 2013 Oct 184 (4): 218-228.

  9. Bunions; NICE CKS, sierpień 2016 (tylko w Wielkiej Brytanii)

  10. Wulker N, Mittag F; Leczenie palucha koślawego. Dtsch Arztebl Int. 2012 Dec109 (49): 857-67

  11. Lee KT, Park YU, Jegal H, et al; Oszustwa w paluchu: czego szukać, aby ograniczyć awarie. Foot Ankle Clin. 2014 Sep19 (3): 361-70. doi: 10.1016 / j.fcl.2014.06.003. Epub 2014 2 lipca.

  12. Drewno EV, Walker CR, Hennessy MS; Pierwsza artrodeza śródstopno-paliczkowa dla palucha koślawego. Foot Ankle Clin. 2014 Jun19 (2): 245-58. doi: 10.1016 / j.fcl.2014.02.006. Epub 2014 21 marca.

  13. Trnka HJ, Krenn S, Schuh R; Minimalnie inwazyjna operacja palucha koślawego: krytyczny przegląd dowodów. Int Orthop. 2013 Sep37 (9): 1731-5. doi: 10.1007 / s00264-013-2077-0. Epub 29 sierpnia 2013 r.

  14. Harrison WD, Walker CR; Kontrowersje i trendy w Wielkiej Brytanii. Foot Ankle Clin. 2016 Jun21 (2): 207-17. doi: 10.1016 / j.fcl.2016.01.001. Epub 2016 6 kwietnia.

  15. Korekcja chirurgiczna palucha koślawego przy użyciu technik minimalnego dostępu; Wytyczne NICE dotyczące procedur interwencyjnych, luty 2010 r

  16. Ferrari J, Higgins JP, Prior TD; Interwencje w leczeniu palucha koślawego (abductovalgus) i bunions. Cochrane Database Syst Rev. 2004 (1): CD000964.

Zakażenie moczu u dzieci

Leki i leczenie demencji