Rak prącia

Rak prącia

Ten artykuł jest przeznaczony dla Medyczni profesjonaliści

Profesjonalne artykuły referencyjne są przeznaczone dla pracowników służby zdrowia. Są one pisane przez brytyjskich lekarzy i oparte na dowodach naukowych, brytyjskich i europejskich wytycznych. Możesz znaleźć Rak prącia artykuł bardziej przydatny lub jeden z naszych innych artykuły zdrowotne.

Rak prącia

  • Epidemiologia
  • Stany przednowotworowe
  • Prezentacja
  • Diagnostyka różnicowa
  • Dochodzenia
  • Inscenizacja
  • Zarządzanie
  • Rokowanie
  • Zapobieganie

Rak prącia jest stosunkowo rzadkim rakiem płaskonabłonkowym. Zwykle pochodzi z nabłonka wewnętrznego napletka i żołędzi.[1]Istnieje tendencja do ignorowania wczesnych objawów, co często uniemożliwia przeprowadzenie późnej i konserwatywnej operacji. Psychologiczny wpływ choroby jest bardzo istotny. Przyczyna raka płaskonabłonkowego prącia jest niejasna, ale wirus brodawczaka ludzkiego (HPV) wydaje się być ważnym czynnikiem sprawczym.

Epidemiologia[1]

95% nowotworów prącia to rak płaskonabłonkowy.[2]Inne rzadkie warianty histologiczne obejmują czerniaka złośliwego, raka podstawnokomórkowego, chorobę Pageta pozaszpikowego i mięsaka.[3]

  • W krajach zachodnich pierwotny nowotwór złośliwy prącia jest rzadki, z częstością mniejszą niż 1 na 100 000 mężczyzn w Europie.
  • Częstość występowania wzrasta wraz z wiekiem. Szczytowa częstotliwość występuje w szóstej dekadzie życia.
  • Jednak prospektywne badanie 100 kolejnych pacjentów z jednej instytucji w Wielkiej Brytanii sugerowało, że w chwili rozpoznania 25% mężczyzn było w wieku poniżej 50 lat.[3]
  • W świecie niezachodnim częstość występowania raka prącia jest znacznie wyższa i może stanowić 10-20% chorób złośliwych u mężczyzn.
  • Wczesne obrzezanie zmniejsza ryzyko raka prącia o 3-5 razy. Obrzezanie dorosłych nie chroni przed rakiem prącia.

Czynniki ryzyka[1, 3]

  • Stulejka jest silnie związana z rakiem prącia.
  • Zakażenie HPV odgrywa rolę w rozwoju raka prącia. Około 50% nowotworów jest związanych z HPV, a głównymi podtypami są HPV-16 i HPV-18.
  • Brodawki narządów płciowych.
  • Wielu partnerów seksualnych i wczesny wiek pierwszego stosunku.
  • Zakażenie HIV.
  • Palenie.
  • Leczenie Psoralen plus światło ultrafioletowe A (PUVA) w łuszczycy.
  • Uraz prącia (małe łzy lub otarcia).
  • Inne warunki dermatologiczne: kwestionuje się rolę takich warunków, jak liszaj płaski i leukoplakia.
  • Inne czynniki ryzyka obejmują ekspozycję na substancje chemiczne, takie jak środki owadobójcze, nawozy, styren i akrylonitryl.

Stany przednowotworowe[3]

Carcinoma in situ (CIS) może przejść do inwazyjnego raka w 10-30% przypadków. Problem polega na tym, że wiadomo, co będzie postępować.

Przednowotworowe zmiany prącia związane z HPV obejmują:

  • Erytroplazja Queyrata (śródnabłonkowa neoplazja prącia (PIN) III; CIS bez rogowacenia). Aksamitne czerwone tabliczki na żołędzi penisa i wewnętrznym napletku. Dotyka starszych, nieobrzezanych mężczyzn.
  • Choroba Bowena (PIN III; keratynizacja CIS): zmiany barwnikowe wpływające na obszary łożyska prącia i moszny. Choroba Bowena jest rzadka i najczęściej występuje u starszych mężczyzn. Owrzodzenie lub rozwój brodawczaka sugeruje, że stał się inwazyjny.
  • Papuloza jelita grubego: wiele brązowo-czerwonych obszarów plamkowo-grudkowych. Występuje głównie na trzonie penisa u obrzezanych młodych mężczyzn. Zmiany mogą pozostać statyczne, spontanicznie cofać się lub przechodzić w chorobę Bowena.
  • „Guz” Buschke-Löwensteina (olbrzymi kłykcina pospolita): zlewanie się brodawkowatych egzofitycznych wzrostów kalafiorowatych.

Do zmian przednowotworowych niezwiązanych z HPV należą:

  • Liszaj twardzinowy prącia (zarosty kserotyczne balanitis): białe sklerotyczne plamy wpływające na napletek, żołądź lub przewód; często powodują stulejkę.[4]
  • Leukoplakia: białe bolesne płytki na powierzchniach śluzówki.
  • Skórny róg prącia: zmiany stożkowe i egzofityczne związane z obszarami przewlekłego zapalenia.

Prezentacja

U około połowy pacjentów wystąpiła zmiana przez sześć miesięcy lub dłużej. Większość mężczyzn ma guzek, owrzodzenie lub zmiany rumieniowe. Mężczyźni mogą również występować z krwawieniem lub wydzieliną ze zmiany ukrytej za pomocą fimotycznego napletka. Guzy są najczęściej widoczne na żołędzi (48%) lub napletku (21%).[3]

  • Może wystąpić w dowolnym miejscu na penisie, ale około 50% zaczyna się na żołędzi, 20% na napletku i 10% na obu
  • Świąd lub uczucie pieczenia, zwłaszcza pod napletkiem, jest powszechną cechą. Może wystąpić owrzodzenie żołędzi lub napletka, co może doprowadzić do powstania masy.
  • Nowotwory mogą być brodawkowate i pojedyncze lub wielokrotne i mogą ulegać koalescencji, powstać i być może nekroza lub owrzodzenie. Płaskie zmiany pojawiają się jako małe powierzchowne owrzodzenia.
  • Jeśli zostanie zignorowany, guz zniszczy żołądź i napije się i zaatakuje trzon penisa. Może to blokować cewkę moczową i powodować przetoki.
  • Rozprzestrzenianie limfatyczne jest najpierw do głębokich i powierzchownych węzłów pachwinowych, a następnie do węzłów miednicy. Odległe przerzuty zwykle dotyczą wątroby lub płuc.
  • Powiększone węzły chłonne mogą być również spowodowane wtórną infekcją i można zauważyć faul, ropne wydzieliny.
  • Rak brodawkowaty ma tendencję do wzrostu i infiltracji, a nie do rozprzestrzeniania się na odległość.

Około 20% pacjentów w krajach zachodnich ma wyczuwalne pachwinowe węzły chłonne, które prawie zawsze oznaczają przerzuty. Około 80% pacjentów ma klinicznie niewyczuwalne pachwinowe węzły chłonne, ale 20-25% tych pacjentów będzie miało utajone przerzuty.[3]

Gdy choroba przerzutowa obejmuje pachwinowe węzły chłonne, dalsze rozprzestrzenianie się komórek przerzutowych następuje do węzłów chłonnych miednicy, następnie odległych miejsc, takich jak płuca, kości i węzły chłonne para-aortalne.[3]

Diagnostyka różnicowa

Przerzutowy rak skóry i brodawki narządów płciowych.

Dochodzenia[3]

  • Stany przednowotworowe wymagają jedynie biopsji w celu potwierdzenia diagnozy i wykluczenia elementów inwazyjnych. Nowotwory inwazyjne wymagają stadium pierwotnej zmiany prącia i węzłów chłonnych pachwinowych i miednicznych.
  • Miejscową ocenę zaawansowania można wykonać za pomocą rezonansu magnetycznego (MRI). Ultradźwięki żołędzi prącia mogą być również wykorzystywane do identyfikacji zaangażowania ciał jamistych.
  • Techniki oceny zaawansowania węzłów chłonnych obejmują badanie kliniczne, tomografię komputerową i rezonans magnetyczny, ultrasonografię połączoną z cytologią aspiracyjną cienkoigłową i tomografię emisyjną pozytronową.
  • Dwustronna dynamiczna biopsja węzła wartowniczego jest stosowana w niektórych specjalistycznych ośrodkach do wykrywania przerzutów do węzłów chłonnych.[5]

Inscenizacja

Stopień zaawansowania wykorzystuje klasyfikację guzów złośliwych nowotworu, węzła i przerzutów (TNM):[3]

Pierwotny guz (T):

  • TX: nie można ocenić guza pierwotnego.
  • T0: brak dowodów na guz pierwotny:
    • Tis: CIS.
    • Ta: nieinwazyjny rak brodawkowaty, niezwiązany z destrukcyjną inwazją.
  • T1: guz atakuje podnabłonkową tkankę łączną.
  • T2: guz atakuje korpus gąbczasty lub ciał jamistych.
  • T3: guz atakuje cewkę moczową.
  • T4: guz atakuje inne sąsiednie struktury.

Regionalne węzły chłonne (N):

  • NX: nie można ocenić regionalnych węzłów chłonnych.
  • N0: brak regionalnych przerzutów do węzłów chłonnych.
  • N1: przerzuty wewnątrznosowe w pojedynczym pachwinowym węźle chłonnym.
  • N2: przerzuty w wielu lub obustronnych pachwinowych węzłach chłonnych.
  • N3: przerzuty w węzłach chłonnych miednicy; jednostronne, obustronne lub pozawęzłowe rozszerzenie przerzutów regionalnych węzłów chłonnych.

Odległe przerzuty (M):

  • M0: brak odległych przerzutów.
  • M1: odległe przerzuty.

Zarządzanie[6]

Chirurgia

Techniki chirurgiczne obejmują:

  • W przypadku małych objętości i powierzchownych zmian prącia: obrzezanie, szerokie miejscowe wycięcie i techniki ablacyjne nabłonka są podstawowymi zabiegami. Mogą wystąpić lokalne nawroty w czasie i może być konieczne ponowne leczenie.
  • W przypadku guzów prącia w części lodowcowej i dystalnej: obecnie możliwe jest zachowanie znacznie większej długości, a wyniki kosmetyczne i funkcjonalne są znacznie lepsze niż w przypadku konwencjonalnej częściowej penektomii.
  • Techniki konserwacji: badania oceniają zarówno mniejszą resekcję w przypadku guzów powierzchownych, jak i większą rekonstrukcję prącia (falloplastyka) w przypadku bardziej zaawansowanych guzów nadających się tylko do całkowitej penektomii.

Radioterapia

  • Radioterapia nie jest często stosowana w leczeniu raka prącia i jest najbardziej odpowiednia dla małych zmian u pacjentów niezdolnych do operacji lub nie chcących poddać się operacji.
  • Radioterapia jako leczenie pierwotnego guza może być przeprowadzona przez leczenie wiązką zewnętrzną lub brachyterapię.
  • Radioterapia w leczeniu przerzutów do regionalnych węzłów chłonnych:
    • W raku prącia radioterapia planowa nigdy nie była szeroko stosowana. Rola uzupełniającego promieniowania pooperacyjnego jest kontrowersyjna.
    • Promieniowanie adiuwantowe do pachwinowego obszaru limfatycznego jest zalecane przez niektórych, ale nie ma mocnych dowodów na korzyść.
  • Chemioradioterapia: kilka badań retrospektywnych sugeruje pewne korzyści z radioterapii z jednoczesną chemioterapią opartą na cisplatynie w miejscowo zaawansowanej nieresekcyjnej chorobie, ale potrzebne są dalsze badania.

Chemoterapia

  • Rak prącia ma ograniczoną odpowiedź na chemioterapię. Cisplatyna jest kamieniem węgielnym schematów leczenia skojarzonego.
  • Zastosowano chemioterapię neoadjuwantową cytoredukcyjną, aby umożliwić chirurgii lub radioterapii uzyskanie kontroli miejscowej, ale nie ma prospektywnych badań nad chemioterapią uzupełniającą, a jedynie niewielką serię retrospektywną. Schematy skojarzonej chemioterapii Cisplatyny są najczęściej stosowane i wydają się być najbardziej skuteczne.
  • Chemioterapia w zaawansowanej chorobie: cisplatynę stosowano w połączeniu ze środkami takimi jak 5-FU lub irinotekan. Połączenie chemioterapii ifosfamid, paklitaksel i cisplatyna można również rozważyć w przypadku choroby przerzutowej. Paklitaksel w połączeniu z karboplatyną może stanowić alternatywny schemat leczenia u pacjentów, którzy nie kwalifikują się do leczenia cisplatyną.

Wybór leczenia

  • Pierwotny guz: wybór leczenia zależy od wielkości i położenia guza na żołędzi lub w ciałach. W przypadku nowotworów powierzchownych i żołędziowych zaleca się strategię zachowania prącia.
  • Regionalne węzły chłonne: limfadenektomia jest standardowym leczeniem pacjentów z przerzutami do węzłów chłonnych pachwinowych.
  • Nawrót: odsetek nawrotów miejscowych po zabiegu zachowawczym nie wydaje się mieć negatywnego wpływu na przeżycie długoterminowe.
  • Choroba przerzutowa: pacjenci z chorobą przerzutową mają bardzo złe rokowanie i zaleca się wczesne rozważenie opieki paliatywnej.

Choroba przednowotworowa[3]

  • Jeśli biopsja wycinka wskazuje, że uszkodzenie zostało całkowicie wycięte, zaleca się obrzezanie (usunięcie zmiany napletkowej, a także pomoc w nadzorze) i ścisły nadzór.
  • Po biopsji po cięciu konieczne będzie dalsze leczenie w celu całkowitego zniszczenia zmiany. Chemioterapia miejscowa jest najskuteczniejsza w przypadku pojedynczych zmian chorobowych u pacjentów z prawidłową odpornością.
  • Najczęściej stosowanym miejscowym leczeniem pierwszego rzutu jest 5% 5-fluorouracyl.
  • Uporczywe zmiany można leczyć immunoterapią drugiej linii, stosując miejscowo 5% imikwimod.
  • Lasery i fosforan tytanylu potasu były również stosowane z dobrymi wynikami funkcjonalnymi i kosmetycznymi.
  • Wycięcie chirurgiczne jest zarezerwowane dla przypadków opornych lub dla pacjentów, którzy rozwinęli rozległy CIS żołędzi prącia.

Rokowanie

  • Ogólny wskaźnik wyleczenia raka prącia poprawił się z 50% w latach 90. do 80% w ostatnich latach.[1]
  • Rak prącia może mieć niszczycielskie, okaleczające i psychologiczne konsekwencje dla osób dotkniętych chorobą.[7]

Zapobieganie

  • Rak prącia jest rzadki u mężczyzn obrzezanych, zwłaszcza jeśli są obrzezani jak noworodki.[6]
  • Inne środki zapobiegawcze obejmują zapobieganie stulejce, leczenie przewlekłych stanów zapalnych, zaprzestanie palenia tytoniu, stosowanie prezerwatyw i zapobieganie zakażeniu HPV (w tym szczepienia męskie).[8]
  • Zmiany chorobowe należy zgłaszać wcześnie i należy wziąć pod uwagę możliwość wystąpienia nowotworu złośliwego. Prezentacja jest często opóźniona z powodu wstydu związanego ze zmianą.

Czy ta informacja była przydatna? tak Nie

Dziękujemy, wysłaliśmy e-mail z ankietą, aby potwierdzić Twoje preferencje.

Dalsze czytanie i referencje

  1. Wytyczne dotyczące raka prącia; Europejskie Stowarzyszenie Urologii (2015)

  2. Chaux A, Velazquez EF, Barreto JE, i in; Nowe jednostki patologiczne w rakach prącia: aktualizacja klasyfikacji światowej organizacji zdrowia z 2004 roku. Semin Diagn Pathol. 2012 maj 29 (2): 59-66.

  3. Arya M, Kalsi J, Kelly J i in; Złośliwe i przednowotworowe zmiany prącia. BMJ. 2013 Mar 6346: f1149. doi: 10.1136 / bmj.f1149.

  4. Clouston D, Hall A, Lawrentschuk N; Liszaj twardzinowy prącia (zarost zarostowy Balanitis). BJU Int. 2011 Nov108 Suppl 2: 14-9. doi: 10.1111 / j.1464-410X.2011.10699.x.

  5. Horenblas S; Biopsja węzła wartowniczego w raku prącia. Semin Diagn Pathol. 2012 maj 29 (2): 90-5.

  6. Rak prącia: wytyczne praktyki klinicznej ESMO dotyczące diagnostyki, leczenia i obserwacji; Europejskie Towarzystwo Onkologii Medycznej (sierpień 2013)

  7. Maddineni SB, Lau MM, Sangar VK; Rozpoznanie potrzeb osób cierpiących na raka prącia: systematyczny przegląd jakości życia, literatura psychoseksualna i psychospołeczna w raku prącia. BMC Urol. 89 sierpnia 2009: 8. doi: 10.1186 / 1471-2490-9-8.

  8. Minhas S, Manseck A, Watya S i in; Rak prącia - profilaktyka i stany przedrakowe. Urologia. 2010 Aug76 (2 suplement 1): S24-35. doi: 10.1016 / j.urology.2010.04.007.

Nebiwolol - beta-bloker Nebilet

E. Coli VTEC O157